قصد جانم ميکنداين عيد وبهارم بي تو اين چه عيدي وبهاري است که دارم بي تو
گيرم اين باغ گلا گل بشکوفدرنگين  به چکارآيدم اي گل به چکارم بي تو
گيرم ازهيمه زمرد به نفس رويانده است  بـازهم بـاز بهـارش نشمـارم بي تو

بنام حضرت دوست
يکسال ديگر هم با همه تخلي وشيريني هايش گذشت . بازهم بهاري و نوروزي . دلم بهاري نيست. بي عطر گل نرگس باغ دلم بهار ي نمي شه.حرفها بسيار داشتم که بگم؛ اما با اين دل طوفاني چه مي تونم بگم؟ کاش مي شد به دنياي پاک و بي الايش کودکي برگردم.کاش مي شدتنها يک لباس نو شادي دنيا را دوباره به دلم بياره. کاش مي شد شوق گرفتن عيدي ،گرفتن يک اسکناس تانخوره خوشبو پاي مرا بکشونه به هرخانه که پدر اراده مي کرد. کاش مي شد ....... پرم از اين کاش ها ي هرگز نشدني.بگذريم. اين غصه درون دل نهفتن بهتر.....
روزاخري همکارام پيله کردند که مثل هرسال دعاهايم رابرايشان بنويسم تا تو سفره هفت سين شون بذارند. من هم نشستم و نوشتم. اون موقع همه کساني که مي شناختم ، همه دوستان ، همه کساني که به طريقي مهرشون  به روي  لوح سينه نقشه بسته درنظرم بودند.شماهم بخوانيد و از ته دل آمين بگويد. شايد مرغ آمين همين حالا از بالاي سرشما عبور کنه و صداي نفس هاي شمارا بشنوه و باشما آمين بگه  وخدا هم از لطف و کرمش استجابت کنه :
بارالها ! به نام خجسته تو آغاز مي کنيم اين سال را ، به اين اميد که به لطف بيکرانت و در سايه پرمهر وليت حضرت صاحب الزمان ، مهدي فاطمه  عجل الله تعالي ظهوره ، سالي سرشار از خيرو برکت و معنويت ورحمت و شادي و سلامت داشته باشيم.
الهي!تو ميداني که عيد واقعي ما وقتي ست که آن يار پنهان از نظر نقاب از چهره گشايد و چشم و دل ما را به ديدارش روشني  وگرمي ببخشد. پس  اي هربان خداي من!، عيد مارا ظهور حضرتش قرار بده  و بهار مارا به شکفتن گل زيباي وجودش در باغ هستيمان پر طراوت و جاودانه کن.
الهي!در اين سال به ما ايمان محکم ،توکل خالصانه ، خلاق خوش ،سلامت نفس  ، سلامت تن وسعادت دنيا و اخرت عنايت کن .
الهي ! ياريمان کن  تا هميشه و همه جا و همه وقت خودمان را در محضر تو و در معرض داوري تو ببينيم .ياريمان کن تا وقت خشم صبور  ،‏وقت قضاوت عادل  ، وقت قدرت خاضع، در رفتار و گفتار متواضع باشيم.
الهي! مدد کن که هيچ گاه براي اثبات خودمان دروغ نگوئيم ، تهمت نزنيم ، غيبت نکنيم ، دلي را بدرد نياوريم . ، آه کسي را برنيانگيزيم . چشمي را به اشک ننشانيم. آبروي کسي را نريزيم. حرمت کسي را نشکنيم وايمان کسي را خدشه دار نکنيم .
الهي !ياريمان کن که آنچنان سرگرم بازيهاي دنيا نشويم که يادمان برود که بازيگردان اصلي تو هستي و ما تنها بازيگر نقشي هستيم که تو بخواهي و تو اراده کني.
بارالها! ياريمان کن تا در پرتو ايمان به تو و لطف بيکرانت به گونه اي زندگي کنيم  که هميشه خاطري آسوده، دلي آرام و وجداني راحت داشته باشيم و هرگز نگران پاسخگوئي  به رفتار و کردارو گفتار خود در محضر کبرائي تو نباشيم. *آمين يا سميع و يا بصير*

بشکفد بار دگر لاله ي رنگين مرادغنچه ي سرخ فرو بسته ي دل باز شود
من نگويم که بهاري که گذشت آيد بازروزگاري که به سر آمده اغازشود
روزگار دگري هست و بهاران دگر شادبودن هنراست شاد کردن هنري والاتر
ليک هرگز نپسنديم به خويش که چو يک شکلک بي جان شب وروز
بي خبر از همه خندان باشيم بي غمي عيب بزرگي است که دور از ما باد
کاشکي آينه اي بود جهان بين که در آن خويش را مي ديديم
آنچه پنهان بود از آينه ها مي ديديم  مي شديم آگه از آن نيروي پآکيزه نهاد
که به ما زيستن آموزد وجاويد شدن پيک پيروزي و اميد شدن
شاد بودن هنر است؛ شادکردن هنري والاتر
گربه شادي تو دلهاي دگر گردد شادباغ هستي شود از مهر و محبت آباد
زندگي صحنه ي يکتاي هنرمندي ماست هرکسي نغمه ي خود خواند واز صحنه رود
صحنه پيوسته بجاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به ياد

 نوشته شده توسط نرگس الهي در سه‏شنبه 6/1/1387 و ساعت 3:34 عصر | نظرات ديگران()