

حضرت امام محمد تقي ، جواد الائمه تسليت باد
سلام
بلاخره فرصتي دست داد تا ادامه مطلب صبر و رضا رو بنويسم . از اينکه اين روزها کمتر فرصت به روز کردن وبلاگ و پاسخ به لطف و محبت دوستان رو دارم ازهمينجا عذرخواهي مي کنم
واما ادامه مطلب :
![]()
«ان ... و الصابرين و الصابرات ...»
مردان و زنان بردبار و شکيبا
صبر از جمله واژه هايي است که معناي حقيقي آن براي بسياري از افراد روشن نشده است. براي روشن شدن مفهوم صبر به معناي لغوي آن اشاره کرده و سپس رواياتي چند از معصومين (عليهم السلام) بيان مي داريم.
راغب در مفردات مي گويد: « صبر آن است که نفس را بر آنچه عقل و شرع مي طلبد وادار کند و از آنچه عقل و شرع منع مي کند باز دارد.»
بنابراين صبر لفظ عامي است که معناي آن به حسب اختلاف مواضعش متفاوت مي شود. اگر صبر و شکيبايي نفس براي مصيبتي باشد تنها واژه صبر به کار مي رود نه چيز ديگر، و ضد آن جزع و بي تابي است. اگر در جنگ باشد شجاعت ناميده مي شود و ضد آن ترس است.
و اگر در بلا و گرفتاري ناخوشايند باشد، ظرفيت داشتن و دل دار بودن ناميده مي شود و ضد آن کم ظرفيتي و دلتنگي است.
و اگر صبر در خودداري از کلام باشد، کتمان گفته شده و ضد آن خاموش کردن است.
خداوند از تمام اين معاني تعبير به صبر نموده و در آيات زير به آن توجه داده است.
«و الصابرين في البأساء و الضراء»
«و الصابرين علي ما اصابهم»
کسي که داراي صفت صبر است و به هنگام مواجهه با مشکلات زبان به شکوه و شکايت نمي گشايد و جزع و بي تابي نمي کند و اين حاکي از ثبات قدم وي و داشتن اراده قوي و روحي بلند و برخورداري او از ملکات پسنديده انساني است که به او نيرو مي دهد تا در برابر پيشامدها و ناملايمات زندگي بردباري پيشه کند و خود را نبازد و نيز در برابر لذتهاي جسمي، مادي و حيواني، احساسات و تمايلات دروني خود را کنترل نموده و از حد و حدود شرعي خارج نشود.
صبر به معناي خويشتن داري و پايداري در برابر هر گونه عامل انحطاط آفرين، از نعمتهاي بزرگي است که خداوند به اهل ايمان عنايت فرموده و اساساً ريشه ايماني صبر و شکيبايي در مقابل مشکلات است. بر اساس احاديث شريفه نقش صبر نسبت به ايمان انسان، چون نقش سراست به بدن.
چنان که امام صادق (عليه السلام) مي فرمايند:
«الصبر من الايمان بمنزله الرأس من الجسد فاذا ذهب الرأس ذهب الجسد کذالک اذا اذهب الصبر، ذهب الايمان.»
صبر نسبت به ايمان به منزله سر است نسبت به بدن، پس وقتي سر رفت جسد برود، همين طور وقتي که صبر رفت ايمان برود.
صبر درجاتي دارد و پاداش آن به حسب درجاتش متفاوت است. حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) از قول رسول مکرم اسلام (صلي الله عليه و آله) مي فرمايند:
« صبر سه گونه است: صبر به هنگام مصيبت، صبر بر طاعت و صبر
بر معصيت، پس کسي که بر مصيبت صبر کند تا آنکه شدت مصيبت
را با نيکويي عزاي آن را رد کند ؛ خداوند بر او سيصد درجه بنويسد که
مابين هردرجه تادرجه ديگر مثل مابين آسمان و زمين است و کسي
که براطاعت صبر کندخداوندبرايش ششصددرجه بنويسدکه هر درجه
درجه ازقعر تا عرش است ، و کسي که بر معصيت صبر کند ، خداوند
براي او نهصـد درجه بنويسيد که هر درجه به مقـدار منتهـاي زمين تا
منتهاي عرش است»
